Gołąb wyścigowy zachowujący jako niematerialne dziedzictwo kulturowe

Uznanie systemu gołębia domowego jako niematerialnego dziedzictwa kulturowego w Niemczech jest ważnym krokiem dla stuletniej tradycji, ale dlaczego proces ten był trudny i jaki ma on związek ze Szwajcarią?

Droga do uznania

Niematerialne dziedzictwo kulturowe obejmuje żyjące tradycje przekazywane z pokolenia na pokolenie, które UNESCO definiuje jako ekspresje kulturalne, wiedzę i umiejętności promujące tożsamość i poczucie wspólnoty. W Niemczech, po długich dyskusjach i wnikliwym rozważeniu przez właściwą komisję ekspertów, system gołębi został ostatecznie zarejestrowany jako nieodłączne dziedzictwo kulturowe.

Ale sposób dotarcia tam nie był łatwy: były debaty na temat tego, czy wyścig gołębi może być nadal uważany za "żywą tradycję", zwłaszcza w czasie, gdy hodowcy i aktywni ludzie są w depresji, a krytyczne głosy na temat dobrostanu zwierząt i nowoczesnego znaczenia tej tradycji. Niemniej jednak, przeważało uznanie - na podstawie tego, że gołębie mają głębokie korzenie kulturowe, łączą społeczności i zachować wiedzę międzypokoleniową.

Oficjalna rejestracja zwiększy widoczność systemu gołębia i poprawi jego promocję, w tym:

• Większa akceptacja społeczna i uznanie
• Wsparcie za pośrednictwem programów i instytucji kulturalnych
• Zachowanie i przekazywanie wiedzy przyszłym pokoleniom

Historia systemu gołąbków w Szwajcarii

W Szwajcarii, zbieranie gołębi ma długą i ważną tradycję. Jest to nie tylko hobby, ale także żywe dziedzictwo kulturowe głęboko zakorzenione w historii. Wymiana wiedzy na temat hodowli, szkolenia i nawigacji gołębi jest utrzymywana przez wieki. Pierwsze zorganizowane konkursy miały miejsce już od wieków. 19W tym wieku szybko stało się popularne, a liczne kluby i stowarzyszenia utworzyły się szczególnie w ośrodkach miejskich i na obszarach wiejskich o silnych odniesieniach rolniczych.

Jesienią 1917 r. Szwajcarski Departament Wojskowy (EMD) postanowił ustanowić Szwajcarską Służbę Pasażerską Gołąb i nabyć 1’000 młodych gołębi. Podczas dwóch wojen światowych gołębie Pasażerskie odegrały ważną rolę w komunikacji. Armia szwajcarska używała ptaków jako niezawodnych środków komunikacji, szczególnie w odległych regionach górskich.

Po drugiej wojnie światowej przemysł gołębi doświadczył dalszego rozwoju, szczególnie w związku z tym, że międzynarodowe loty gołębie stały się ważniejsze. W ramach reformy armii 95, gołębie zostały wycofane ze szwajcarskiej armii. Według Federalnego Departamentu Spraw Wojskowych (EMD) w tamtym czasie, krok ten został podjęty ze względu na środki oszczędnościowe, zwiększenie kosztów operacyjnych nowoczesnych środków komunikacji i zmniejszenie znaczenia wojskowego gołębi. Decyzją z dnia 22 września 1994 roku, 77- letnia tradycja komunikacji wojskowej przez gołębie zakończyła.

Do dziś jednak Szwajcaria nadal posiada specjalną społeczność hodowców gołębi, którzy zachowują wieczną wiedzę na temat hodowli, szkolenia i orientacji gołębi. Jednakże wyzwania współczesnych czasów - w tym zmniejszające się członkostwo i zmieniające się nawyki rekreacyjne - doprowadziły do rosnącej potrzeby publicznego uznania i środków promocyjnych.

Znaczenie dla Szwajcarii i możliwości na przyszłość

Szwajcaria zawarła już liczne tradycje w krajowym spisie niematerialnego dziedzictwa kulturowego, w tym muzykę alphorn, Basler Fasnacht i festiwale winiarskie. Według Federalnego Urzędu Kultury, te tradycje, które są głęboko zakorzenione w społeczeństwie i których przetrwanie jest zagrożone w dłuższej perspektywie będą włączone do krajowego spisu dziedzictwa.

Zgodnie z Konwencją UNESCO o zachowaniu niematerialnego dziedzictwa kulturowego z 2003 r. obejmują one "formy ekspresji, takie jak praktyki, osiągnięcia, wiedza i umiejętności oraz instrumenty pokrewne, przedmioty i przestrzenie kulturowe uznawane przez społeczności jako część ich dziedzictwa kulturowego".

• silne kotwiczenie społeczne,
• transfer wiedzy i umiejętności między pokoleniami;
• żywą praktykę, która ewoluuje w zamian za środowisko naturalne i historię,
• jak również tradycyjne traktowanie przyrody i dzikiej przyrody.

System gołębi domofonowych łączy wszystkie te elementy: opiera się na dziedzicznym bogactwie doświadczenia w hodowli, opiece i orientacji zwierząt, jest aktywnie przekazywany rodzinom i stowarzyszeniom oraz odzwierciedla ścisły związek między ludźmi, zwierzętami i środowiskiem. Jednak wraz ze spadkiem członkostwa i zmniejszającym się statusem społecznym praktyka kulturalna jest coraz bardziej zagrożona - fakt, że jej włączenie do spisu jest szczególnie istotne.

Włączenie zawodu gołębia jako niematerialnego dziedzictwa kulturowego w Niemczech może służyć jako wzór dla Szwajcarii. Aplikacja wymaga współpracy między hodowcami, stowarzyszeniami i instytucjami kulturalnymi. Byłaby to okazja do podniesienia świadomości o tym fascynującym sporcie i jego dziedzictwie kulturowym. Rozwój w Niemczech pokazuje, że można uznać tradycyjne praktyki jako cenne atuty kulturowe nawet w nowoczesnym społeczeństwie. Teraz to do szwajcarskiej sceny gołębi podjąć ten impuls i rozpocząć na podobnej drodze.